| تبليغات | X |
باشد فردا
|
|
الف- بامداد گر بدین سان زیست باید پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچه بن بست گر بدین سان زیست باید پاک من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه یادگاری جاودانه بر فراز بی بقای خاک نوشته شده توسط | لینک ثابت | موضوع: |
قصۀ غربت من ُ تو ناب ترین قصه غربت شده ایم مثل ِ سیبیم که با عشق دو قسمت شده ایم و تو آن پاک ترین الهه ای ، که میان ِ قلب ِ من نشسته ای و من یکه ترین دختر ِ عاشق پیشه ، که تو را می خواند نوشته شده توسط | لینک ثابت | موضوع: |
مسافر
من خودم می دانم عاقبت یک روز نخواهم بود عاقبت تن ِ بی جانم را به خاک خواهند سپرد من خودم خوب می دانم ، عاقبت روزی به سفر خواهم رفت ولی من ازآن غصه می میرم که تو را ترک می گویم ! نوشته شده توسط | لینک ثابت | موضوع: |
راز
با من رازی بود که به کو گفتم با من رازی بود که به چا گفتم تو راه دراز به اسب سیا گفتم بیکس و تنها به سنگا گفتم با راز کهنه از را رسیدم حرفی نروندم حرفی نروندی اکشی فشوندم اشکی فشوندی لبامو بستم از چشام خوندی نوشته شده توسط | لینک ثابت | موضوع: |
|
 
|
