جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

طراح قالب

گرفتار 

پر ِپرواز 

بغض ِ فریاد هایم عاقبت می شکند

عاقبت یک روز جاری خواهم شد

عاقبت یک روز مرداب را ترک خواهم گفت

پر ِ پرواز را باید ساخت

                               با عشق ، با امید

من اگر، من باشم

                          من اگر، من هستم

پر ِ پرواز را خواهم ساخت!

عاقبت یک روز         صبح یا یک عصر

بارم را خواهم بست ، به دیاری دیگر خواهم رفت

حرف حساب  

اي فردا 

مي خوانم و مي ستايمت پر شور
اي پرده دل فريب رويا رنگ
مي بوسمت اي سپيده گلگون
اي فردا اي اميد بي نيرنگ
ديري ست كه من پي تو مي پويم
هر سو كه نگاه مي كنم آوخ
غرق است در اشك و خون نگاه من
هر گام كه پيش مي روم برپاست
سر نيزه خون فشان به راه من
وين راه يگانه راه بي برگشت
ره مي سپريم همره اميد
آگاه ز رنج و آشنا با درد
يك مرد اگر به خاك مي افتد
بر مي خيزد به جاي او صد مرد
اين است كه كاروان نمي ماند
آري ز درون اين شب تاريك
اي فردا من سوي تو مي رانم
رنج است و درنگ نيست مي تازم
مرگ است و شكست نيست مي دانم
آبستن فتح ماست اين پيكار
مي دانمت اي سپيده نزديك
اي چشمه تابناك جان افروز
كز اين شب شوم بخت بد فرجام
بر مي آيي شكفته و پيروز
وز آمدن تو زندگي خندان
مي آيي و بر لب تو صد لبخند
مي آيي و در دل تو صد اميد
مي آيي و از فروغ شادي ها
تابنده به دامن تو صد خورشيد
وز بهر تو بازگشته صد آغوش
در سينه گرم توست اي فردا
درمان اميدهاي غم فرسود
در دامن پاك توست اي فردا
پايان شكنجه هاي خون آلود
اي فردا اي اميد بي نيرنگ

هوشنگ ابتهاج( ه- الف – سایه )

من از نهايت شب حرف می زنم 

یادداشت های یک دانشجو . . .  

دارم همۀ بار و بندیلم َُ می بندم تا کم کم برم ...........

ولی جمع کردن همۀ خاطره ها .........لحظه ها..........و همۀ  وابستگی ها کار سختیه

رفتن سخته .....و تنها رفتن سختر ....

ولی ساختن قشنگه .....

من هم می خوام بسازم ......

زندگی م ُ ......آینده م ُ ........اون طور که می خوام.......اون طور که دوست دارم ....

طوری که ارزش این همه سختی کشیدن رو داشته باشه ...

........

و رو کمک تو حساب میکنم ....فقط تو ، نه هیچ کس دیگه ای .....

منوی اصلی

آرشیو مطالب

لوگوی ما

آمار وبلاگ

امکانات